Druim Weer Van Dich Noow Ik Wakker Bin

Met mien ouge toe, zeen ik wat ik wil vennach. Gefilterd door de roet, maar nog ik waer zoeë stil d’r van.
Dien ouge spraeke mier as ik krieg oetge- brach.
De wind weijt verlaege, kald, maar fluustert kóm mei.

Jao alles waos se in gluifs, wuurt vruug of later waorheid,
Weijse venaovend met mich mei, de nach verberg mier as se dachs.

Ik druim weer van dich noow ik wakker bin. Kom mei met mich.
Dan gaon we nao plaatse die ik nog neet kin. Wao sprookjes beginne en weej gaon verzinne, wao det de waorheid begint.

Kom ren veur d’n duuster, we haole ‘t in.

De radio zingk zaach, as ik struukel euver de stap-aaf,
Dien lach geit op in water, de hebs ‘t zelfde leedje aangezat.
De wets toch det dae waeg van ós, achteroetböldert en noeëts verlos is.
Van dónderkoppe, die biete. Net as de zón efkes schient.

Ik druim weer van dich noow ik wakker bin. Kom mei met mich.
Dan gaon we nao plaatse die ik nog neet kin. Wao sprookjes beginne en weej gaon verzinne, wao det de waorheid begint.

Kom ren veur d’n duuster, we haole ‘t in.
Of druim ik weer tevuuel,
Jao ik laef in mien gedachte. En laot ik zoeë ‘t laeve,
Alweer op mich wachte.
Maar as ik éin dink heb gelierd. Is det as se hard genóg gluifs, Wuurt alles waor.

Ik druim weer van dich noow ik wakker bin. Kom mei met mich.
Dan gaon we nao plaatse die ik nog neet kin. Wao sprookjes beginne en weej gaon verzinne, wao det de waorheid begint.
Kom ren veur d’n duuster, we haole ‘t in.

Ik druim weer van dich noow ik wakker bin. Alles is anders noow ik wakker bin.
Alles is anders, de waorheid liek anders. Alles is anders, de waereld verandert.

Alles is anders noow ik wakker bin.