Druim

Oeëits dan waer ik wakker, in ‘n waereld gans oet
gold,
Waor alle minse zinge, stumme die ik neet haol,
Alle moeëje dinger, die ik meug gaon verzinne, alles
wuurt waor.

De zón die schient altied, en idderein löp neks,
‘t Is altied vastelaovend en neemes duit zien bes,
Um dan ouk maar, baeter as de res te zien,

Jao, óh laot maar gaon, laot maar kómme dan he,
kómme dan he,
Jao óh, ik gaon daor, ik gaon laeve en ik druim nog
efkes door,
Druim nog efkes door,
Ik gaon laeve en ‘t wuurt waor.

Confettie smak nao sjóklaat, ‘t beer det smak nao
mier,
Idderein versteit mekaar, ouk al dink d’n andere
verkierd,
We doon noow wat we wille en neet mier wat d’r mót,
Pas slaope as de zón, baovepópt.

Dreej maol daags de slappe lach, vanaaf noow
verplich,
Neemes dae kiek gek as ik aankroep taege dich,
Kin alles doon want waer neet muug,
Maak alles waor want neemes luug,
En geej, geej ziet getuug,

Wae wach d’r nog met druime?…