Eikelen Theo

Hae stormp nao binne, want hae geit winne,
Hae geit dwars der door, en euver idderein haer,
En wae nog maart, dae bekiek ’t maar,
En kiek neet raar,
As Theo zaet,
Löpse taege ‘m aan dan löp hae euver dich haer,
Ach doot toch normaal maar hae duit dit te gaer,
En alles wat hae schrieuwt en stiert,
Dan wuurt vanzelf de waanzin waor,
As Theo zaet,
As idderein aan zichzelf dink, is aan idderein
gedach,
As idderein noow maar aan ein dink, dink en toen
haet hae bedach.
Zaes um gojen daag, hae zaet gaar niks truuk,
Asse efe verkierd kieks, dan houwt hae dich
keduuk,
En alles wat hae vruueg en luug,
Det wuurt, stómwaeg,
Gewoeën gedaon,
As Theo zaet,
As Theo lach, dan is ‘t anders,
As Theo lach, dan is ‘t good,
As Theo lach, dan is ‘t anders,
Behalve dette dich bedroog,
En alles altièd loog,
En alles anders loog.