Hoes Met Vleugels

Hamers houwe met holt en spijkers, de rómp in de róndste vorm.
In ‘n waalig weiland, met ut greunste graas, door de fjorde gans umvormp.

Pluzels van de zónneblome,
die weije in mien snoet.
De ledder op, ‘t kin mich roeste, Stein op stein ‘n hoes.

Jao, laot mich bouwe aan ‘n hoes met vleugels
wermere lóch bevleege,
Opwaeg nao ‘t ónbekinde.

Vogels vlege met gaele vleugels en stroeve in d’n bek.
Verstoppe de vooge, d’r is niks zoeë betove- rend as lieme met dien hert.

‘t daak det wuurt, gemak van rietjes,
Met op d’n top de vlag,
Wao ónder we vare, baove kilomaeters aarde, Dien hert is dien kómpas.

Jao, laot mich bouwe aan ‘n hoes met vleugels
wermere lóch bevleege,
Opwaeg nao ‘t ónbekinde.

Tummert hagel en bliksem, ‘t’is de wolf aan de deur,
Dan laot ik bellónne, vreej in de neteur, Zoeë gaon we roeje

En al lik ik in houtgreep, Ós hoes van principes, Blief veur óg nog ‘n mythe, Ós hoes is altied vreej.

Jao, laot mich bouwe aan ‘n hoes met vleugels
wermere lóch bevleege,
Opwaeg nao ‘t ónbekinde.