Wat Minder Waor

Veult ‘t waal-es, det ‘t kaal is, noow de waorheid is
verdouwt,
De groeëtste helf neet veur michzelf is,
En dien beloftes zien verbouwt
Al is ‘t gespreid, jóng toch blief ‘t geneijd,
Bedank.
Neet dien bedoeling, ‘t zal zoeë geheijd,
De stank.

‘t Is neet gelaoge, de bis neet bedraoge,
De bis neet betoep,
‘t Is allein wat minder waor,
Dus hald op met vraoge,
De waorheid blief verborge,
Ik weit ‘t velt dich zwaor.

En ik maar dinke jao, d’r op klinke aoh, det de
waor
heid waas gezag,
Al wat beklónke waas, liek noow verzónke helaas,
En aoh die neus die wuurt te lank,
En al hesse noow spiet, jao de steis in mien kriet,
Stom daes,
Jao dit moelse altied, maar noow bis se mich kwiet,
As dich zaes,